Strefa zagrozenia wybuchem przepisy

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE – to rozporządzenie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów oddanych do brania w strefach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest przyjemna większość maszyn i urządzeń używanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy urządzeń i sposobów ochronnych przeznaczonych do wykorzystywania w okolicach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Również do ostatnia przepisy dotyczące bezpieczeństwa w poszczególnych państwach Unii Europejskiej dzieliły się pomiędzy sobą, co czyniło istotne utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi.
Z tegoż powodu powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe wzory i wyłącznie ułatwiła obieg materiałów w Zgodzie Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym celem dyrektywy ATEX jest zapewnienie wolnego przepływu towarów zapewniających duży stopień ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń danych do roli w strefach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Otwarta Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która wniknęła w życie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną również ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, jaka z zmian dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa książce w tłach, gdzie jest ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła wchodzić do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

Strona internetowa

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne)
numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej
symbol wykonania przeciwwybuchowego
grupa wybuchowości
kategoria urządzenia
rodzaj ochrony przeciwwybuchowej
podgrupa wybuchowości
klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex